روزهایی به کوتاهی زندگی

روزهایی به کوتاهی زندگی

نقد , طنز , داستان , شعر , روزنوشت

چه زود دیر می شود

بی آنکه بدانند
نقش روسپی های روشنگر شهرند
ستاره هایی که چشمک می زنند برای همه.
برای من فقط
- شعریَ -
      می خواهمش
               می شناسی اش؟
همین حوالی چند وقت پیش بود
که دادمش به تو        "نشانت"
و او یاد گرفت چگونه بزند به تو     "چشمک"
نشانت دادم چگونه ببینی او را
- نه آنچنان که برای همه -
تلولومی زند
مثل چشمانی که حدقه می زنند
         - اشک -
وقت برای دیدن
             مثل هر وقت
                    قبل از آنکه بجنبی
دیر می شود-
- همیشه ... کم است -
یادم می افتد
"ای دل اگرعاشقی        درپی دلدار باش"
پنجم ماهی باید      درپنجشنبه شبی
یکی مانده به دلگیری جمعه
حوالی شوق و دلتنگی
        رو به آسمان
                    پشت به هر چه بادا باد
ببینش - قبل از آنکه دیر شود -
          مثل همیشه
من جا نزدم هنوز      هیچوقت
می مانم تا زمستان
می شود     هنوز     وقت بردنت
تا هر وقت که می خواهد باشد
چشمک زد   با اشک
                  - من هستم -
بقیه ستاره ها ارزانی دیگران.
من تو را می خواهم .

   + کسی معمولی تر از همه ; ٦:٢۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱٥ تیر ۱۳۸٤
    comment نظرات ()