نگاه های عاشقانه را می شناسم - روزهایی به کوتاهی زندگی

روزهایی به کوتاهی زندگی

نقد , طنز , داستان , شعر , روزنوشت

نگاه های عاشقانه را می شناسم

 بعد از این همه سال

       بعد از این همه حادثه   ،    تجربه

فکر میکنم که دیگر

        -   نگاههای عاشقانه را  -

                             خوب می شناسم .

نقطه نقطه  تا دو خط مستقیم

به تمام وجودت

که بی هیاهو ، هجوم می آورد.

 

 

خوب که فکر می کنم می دانم

بیشترشان طعم ، شمع و شاعری ، شب و شعر وشور را زنده  می کند .

برق سلام و قرار و سیب سرخ را ،

رهگذر و باغبان و سیب دندان خورده

که اگر از دست تو . . .

 

وای نه ، . . . .

در خاک بیفتد . . .

وای نه ، .    .       .      .            .

 

خوب که فکر می کنم

می دانم هنوز هم

اگر با یکی شان روبه رو شوم

از یک جایی ،

با کسی ، رهگذری ، پیاده ای ،

یا نشسته ای روی یکی از همین ده ها صندلی روزهای تکراری

باز هم ساده

مثل تمام زمانی که این نگاه ها را نمی شناختم

از کنارش

بعد از این همه سال

بعد از تو

           - بی تفاوت - 

رد خواهم شد .

حامی

   + کسی معمولی تر از همه ; ٥:۱٥ ‎ق.ظ ; جمعه ٢ بهمن ۱۳۸۸
    comment نظرات ()